Alles kids

Kinderen. Eigenlijk heb ik er nooit aan getwijfeld dat ik ze ooit zelf wil. Maar altijd denk ik ‘later’ en ‘dat komt nog wel ooit’. Nee, ik ben niet zwanger en ook niet van plan dat binnenkort te worden. Wel ben ik er sinds vrijdag achter dat kinderen HEEL leuk kunnen zijn. Een vervelend kind in de supermarkt of op een feestje wil bij mij nog weleens de moed in de schoenen laten zakken. Maar vrijdag heb ik ervaren dat het ook heel anders kan.

Samen met vriendinnetje ging ik op kraamvisite bij een oud-collegaatje van AH. Ze is een maand geleden bevallen van haar tweede zoon en die wilden wij weleens komen bewonderen. Een heel schattig kereltje, maar mijn aandacht werd al snel opgeëist door de ‘grote broer’ van de baby. Een jongetje van twee, rossig en super eigenwijs en ondeugend. En dan niet op de vervelende manier, maar gewoon enorm amusant :-) Hij leek op slag verliefd op mij. Riep me telkens bij zich en aarzelde niet om me geregeld een dikke knuffel te geven.

Toen hij naar bed werd gebracht was hij daar natuurlijk niet blij mee. Hij lag er nog geen kwartier in of we hoorden hem al huilen. Voor die ene keer mocht hij nog even naar beneden komen. Vanaf de bank zag ik dat nieuwsgierige koppie de trap af komen. Hij kwam meteen weer op mij af en klom achter me op de bank. Hij wilde me ‘masseren’ en kappertje spelen. Erg zachthandig was hij niet, maar ik heb in een deuk gelegen. Gelukkig was vriendinnetje daar met haar Blackberry om deze actie te vereeuwigen. Wat een mooi mannetje en wat lijkt het me heerlijk om zelf zo’n zoontje (of dochtertje) te hebben. Maar nu nog even niet.

De grote verhuizing

Zie hier, een teken van leven. Dat betekent dat ik de klusweek heb overleefd. Ternauwernood weliswaar, want wat was het zwaar met temperaturen van 30+. In drie dagen hadden we de hele beneden en bovenverdieping geverfd. De overige dagen zijn we bezig geweest met het leggen van een houten vloer beneden en laminaat boven. Dankzij de hulp van familie en veel vriendjes en vriendinnetjes is het gelukt om binnen die ene week beneden helemaal klaar te zijn en boven bijna.

Beneden moest het wel af, want deze week zouden onze meubels worden bezorgd. De bank was er vrijdag al, de rest kwam dinsdagmorgen. De ouders van vriendje zouden in ons huis zijn om ze te ontvangen, want wij moesten werken. Natuurlijk had ik het liefst zelf als eerste de meubels gezien, maar er zat even niets anders op. Toen we, na een dag die eeuwen leek te duren, thuis kwamen waren we zeer positief verrast. Wat een enorm gave en stijlvolle meubels! Natuurlijk hadden we ze heus al eens in de winkel zien staan, maar hoe ze in je eigen huisje uitkomen is toch altijd spannend.

We zijn nog niet 100% over, dus de komende dagen moet er nog flink op en neer worden gereden. Wat kan een mens toch spullen verzamelen… Morgen komt de cavia en hopelijk de wasmachine, dingen die ik nu toch nog wel erg mis! Ik zal blij zijn als het allemaal achter de rug is en we echt kunnen gaan genieten van onze mooie aanwinst :)

Hieronder alvast twee foto’s van de meubels. Hoop snel mooiere te kunnen maken als het echt ‘af’ is!

Een kloddertje verf hier…

Gisterochtend om 10 uur was het zover. Vriendje en ik zaten bij de notaris en kregen de sleutel van ons huis. Eindelijk! Vrijwel meteen daarna zijn we met een hoop spullen die kant op gereden en zijn we, samen met een hoop helpers, aan de slag gegaan met verven. We wilden graag de hele beneden- en eerste verdieping opnieuw getext hebben, dus dat is een behoorlijk karwei. Vooral omdat er beneden een structuur op de muren zit waar je de verf bijna niet egaal op krijgt. Maar mij hoor je niet klagen, we zijn in twee dagen beneden al helemaal klaar met verven en gaan morgen boven verder.

Wel verbaas ik me over de conditie van mijn lijf. Daar had ik toch wel wat meer van verwacht. Oké ik heb dan een zittend beroep en sport ‘maar’ twee keer per week, maar dat ik na slechts een dagje verven zo kapot zou zijn had ik niet verwacht. Na een flinke dag shoppen voel ik het in mijn benen, maar dit gevoel is tien keer erger. Toen ik vandaag ook nog een uur lang met stukken laminaat aan het sjouwen ben gegaan, kwam de spreekwoordelijke man met de hamer. Ik moest echt even gaan zitten. We hebben het daarom ook maar niet al te laat gemaakt vandaag. Zo lekker op tijd naar bed en dan morgenvroeg weer fris aan de slag!

PS: Foto’s volgen later. Als het geheel wat toonbaarder is ;)

Het aftellen is begonnen…

Nog acht nachtjes slapen en dan is het zover. Dan krijgen vriendje en ik de sleutel van ons huis. Wat eerst nog zo ver weg leek, komt nu toch wel erg snel dichterbij. En dat maakt dat ik wat druk ben in mijn hoofd. Moet continu denken aan wat er nog allemaal moet gebeuren, wat we nog moeten kopen en wat er al wel en nog niet kan worden ingepakt. Ook vriendje heeft er last van. Hij slaapt al een paar nachten onrustig. Hij weet zelf niet waaraan het ligt, maar ik weet wel beter :’)

Het is natuurlijk ook enorm spannend. Hij laat zijn flatje na vier jaar achter en springt in het diepe. Voor mij is het niet minder spannend. Daarom doen we het met z’n tweetjes. Samen onze toekomst tegemoet. Ik fantaseer er nu al over hoe het straks zal zijn, met een tuin voor de cavia en een grote garage voor ons autootje. O ja, en een inloopkast, een logeerkamer en een ruime zolder…

Tussen alle verhuisstress door volgen we ook het WK voetbal op de voet. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet alle wedstrijden even boeiend vind om voor thuis te blijven, maar bij de echte toppers (waaronder ons eigen oranje) zit ik voor de buis! Gistermiddag was het, ondanks de matige prestaties van onze jongens, erg gezellig met een groep vrienden en een BBQ. Voor de wedstrijd van komende donderdagavond staat er weer een dakterrasfeestje op de planning. Ik zal het missen als het straks allemaal weer voorbij is!

De oplettende lezer heeft gemerkt dat ik het hierboven over ‘de cavia’ heb. “Het waren er toch twee?” Klopt. Vanmorgen trof ik cavia Saar namelijk dood aan in het hok :( Enorm verdrietig om te zien. Cavia Nena zat stilletjes tegen haar dode vriendinnetje aan. We hebben haar even later toch maar uit het hok gehaald en in een doosje gelegd. Bij gebrek aan tuin zijn we naar het park gereden. Op een mooi plekje hebben we haar begraven. En nu zit Nena dus helemaal alleen. Cavia’s zijn groepsdieren en dus niet zo graag alleen. Maar ze krijgt geen nieuw vriendinnetje. Wel gaan we haar nu zelf meer aandacht geven. Bovendien hebben we straks in het nieuwe huis een klein grasveldje waarop ze in een ren kan grazen.

Opgeruimd staat netjes

Verhuizen. Ik heb het in mijn leven nog nooit ECHT gedaan. Natuurlijk, toen ik vanuit huis op een kamer ging wonen bracht dat het nodige sjouw- en kluswerk met zich mee. En toen ik bij vriendje introk moest ik m’n spulletjes voor de tweede keer verzamelen en naar zijn appartementje zien te krijgen. Maar dit keer is het anders. Dit keer gaan we SAMEN en met onze HELE inboedel verhuizen naar een echt grote-mensen-koophuis.

We zijn al weken bezig met inpakken. Dingen die we toch niet meer gebruiken kunnen makkelijk al in een doos. Vandaag, om precies te zijn een paar uur geleden, besloot ik dat mijn kledingkast aan de beurt was. Mijn heiligdom met alles wat me dierbaar is. Of in elk geval een groot deel daarvan. Het ligt aan mijn gemoedstoestand, maar de ene keer gooi ik makkelijker dingen weg dan de andere. Gelukkig heb ik vandaag een van mijn ‘opruimdagen’ en verdween het ene na het andere gedateerde kledingstuk op de NOT-stapel.

Nadat ik alles had doorgespit, stapeltjes opnieuw had opgevouwen en erachter kwam dat de laden van mijn kast opeens veel makkelijker dicht gingen, stopte ik de kleding die ik niet meer hoef in een vuilniszak voor Polen. Vakantiekleding en wat accessoires stopte ik alvast in een verhuisdoos en al het andere liet ik toch nog maar eventjes in de kast liggen. Je weet immers maar nooit wat je nog aan wilt de komende twee weken, redeneerde ik.

Over precies 13 dagen is het zover, dan krijgen we de sleutel. De komende twee weken zal er nog een hoop moeten worden ingepakt, want bij veel dingen denk ik: ‘dat hebben we vast nog een keer nodig’. Maar de kleding is in elk geval gesorteerd!